“ప్రపంచాన్ని నిజమని చూసే స్థితి నుంచిఅంతా నేనే అని తెలిసే స్థితి వరకు”-వేదాంత పంచదశి

అద్వైతానందం: సిద్ధాంతమా? అనుభవమా?

నిజానికి ఇది రెండింటి సమ్మేళనం — కానీ చివరికి అనుభవమే గమ్యం

ముందు ఒక క్లియర్ పాయింట్ అర్థం చేసుకుందాం 

పంచదశిలో పేర్లుగా చూస్తే

బ్రహ్మానందం

ఆత్మానందం

అద్వైతానందం

అని మూడుగా చెప్పినట్టు అనిపిస్తుంది.

కానీ నిజానికి మూడు లేవు.

ఒక్కటే ఉంది — అద్వైతానందం.

మిగతావన్నీ దానికి దారులు మాత్రమే.

👉 ఎందుకంటే…

అద్వైతం అంటేనే విభజన లేని సత్యం.

బ్రహ్మం వేరే కాదు, ఆత్మ వేరే కాదు, ఆనందం వేరే కాదు.

అదే కారణంగా

అదే వివేకం

అదే దీపం

అదే ఆనందం

అన్నీ ఒకటే సత్యానికి మూడు కోణాలు.

అయితే ప్రశ్న ఏంటి?

> “స్వామివారు చెప్పింది సిద్ధాంతమా? లేక అనుభవమా?”

సూటిగా చెప్పాలంటే:

🔹 స్వామివారికి అది అనుభవం

🔹 మనకి మాత్రం అది ఇంకా సిద్ధాంతమే

ఇక్కడే అసలు విషయం ఉంది 

సిద్ధాంతం అంటే ఏమిటి?

నువ్వు వింటున్నది, చదువుతున్నది, అర్థం చేసుకుంటున్నది —

అవి అన్నీ పరోక్ష జ్ఞానం.

ఉదాహరణకి:

“బ్రహ్మం ఉంది” అని తెలుసుకోవడం

“అంతా ఒకటే” అని అర్థం చేసుకోవడం

ఇవి వినడానికి బాగుంటాయి.

కానీ ఇవి అనుభవం కావు.

శాస్త్రం కూడా అదే చెబుతుంది:

> “అస్తి బ్రహ్మ”

(బ్రహ్మం ఉంది)

ఇది పరోక్షం.

అనుభవం అంటే?

అదే మాట శాస్త్రం ఇంకోలా చెబుతుంది:

> “అస్మి బ్రహ్మ”

(నేనే బ్రహ్మను)

ఇది పుస్తకం కాదు.

ఇది వాక్యం కాదు.

ఇది నీ స్థితి.

ఇక్కడే సిద్ధాంతం → అనుభవంగా మారుతుంది.

ఎందుకు మనకు అది అనుభవం కావడం లేదు?

ఇది చాలా నిజాయితీగా చెప్పిన ప్రశ్న అమ్మా.

స్వామివారు కూడా ఇదే ప్రశ్న వేసుకున్నారు.

కారణం ఒక్కటే:

👉 మనము ఇంకా మారలేదు.

వింటున్నాం ✔

అర్థం చేసుకుంటున్నాం ✔

నోట్స్ రాస్తున్నాం ✔

కానీ…

👉 మన జీవితం అలాగే ఉంది.

👉 మన చూపు అలాగే ఉంది.

అందుకే జ్ఞానం రిసీవ్ అవుతోంది కానీ

ట్రాన్స్‌ఫార్మ్ చేయడం లేదు.

ఫోన్ కాల్ వస్తుంది.

నువ్వు లిఫ్ట్ చేస్తావు.

కానీ మాట నీలో మార్పు తేలేదు.

అసలు టెక్నిక్ ఎక్కడ ఉంది?

ఇది చాలా ముఖ్యమైన విషయం అమ్మా.

ప్రపంచం మారాలి అనుకోవద్దు.

చూపు మారాలి.

రజ్జు–సర్పం ఉదాహరణ చూడు:

తాడు ఉంది

నువ్వు పాముగా చూశావు

భయం పుట్టింది

తాడిదే తప్పా?

లేదు.

నీ చూపుదే తప్పు.

అలాగే…

ప్రపంచం పరమాత్మే.

కానీ నువ్వు ప్రపంచంగా చూస్తున్నావు.

చూపు మారితే

అదే జగత్తు

అదే జీవుడు

అదే ఈశ్వరుడు

అన్నీ ఒక్కటే సత్యంగా దర్శనం ఇస్తాయి.

బంగారం – ఆభరణం ఉదాహరణ

దండ చూసినప్పుడు నువ్వు ఏమి చూస్తున్నావు?

సాధారణ చూపు:

👉 దండ

జ్ఞాన చూపు:

👉 బంగారం

దండ కనపడుతుందా?

కనపడుతుంది.

కానీ ప్రాధాన్యం బంగారానికే.

అదే అద్వైత సాధన.

మరి సాధన అంటే ఏమిటి?

ఇది చాలా క్లియర్ గా గుర్తుంచుకో అమ్మా:

శ్రవణం — వినడం

మననం — ఆలోచించడం

నిధిధ్యాసనం — జీవితంగా మారించడం

అద్వైతం

❌ శ్రవణంలో రాదు

❌ మననంలో రాదు

👉 నిధిధ్యాసనంలోనే అనుభవమవుతుంది

అంటే —

నీ రోజువారీ జీవితం

నీ చూపు

నీ స్పందన

నీ భయం

నీ ఆనందం

అన్నింటిలో “ఇది ఆభాసం” అనే స్పష్టత రావాలి.

చివరి ప్రశ్న (ఇదే కీలకం)

స్వామివారు అడిగింది ఇదే:

> “మీరు శ్రమజీవులా?

లేక విశ్రమజీవులా?”

అద్వైతానందం అంటే

👉 విశ్రాంతి.

మనస్సుకు

శరీరానికి

వాక్కుకు

ఎక్కడ విశ్రాంతి వచ్చిందో

అక్కడే అనుభవం మొదలవుతుంది.

తుది మాట అమ్మా

అద్వైతానందం…

❌ కేవలం సిద్ధాంతం కాదు

❌ కేవలం అనుభవం కాదు

👉 సిద్ధాంతం నుంచి అనుభవంగా కరిగిపోయే స్థితి

పుస్తకంలో ఉంటే — సిద్ధాంతం

జీవితంలో నిలిచితే — అనుభవం

అది రావాలంటే

ప్రపంచాన్ని వదలాల్సిన పనిలేదు

కాని ప్రపంచాన్ని నిజం అనుకునే పొరను వదలాలి.

అంతే అమ్మా 🙏

ఇదే అద్వైతానందం.

రెండవ భాగం – సులభంగా అర్థమయ్యేలా

మిధ్యాత్మ నుంచి ప్రజ్ఞాత్మకు ఎదగడమే అద్వైతం

ముందుగా ఒక సూటి మాట అమ్మా:

👉 అద్వైతం కొత్తగా నేర్చుకునే విషయం కాదు.

👉 నీ లోపల ఉన్న స్థాయి (లెవెల్) మారాల్సిన విషయం.

ఇదే మొత్తం రెండవ భాగం సారాంశం.

మిధ్యాత్మ అంటే ఎవరు?

మిధ్యాత్మ అంటే—

నేను ఈ శరీరాన్ని అనుకోవడం

నేను ఈ ప్రాణాన్ని అనుకోవడం

నేను నా మనస్సు, నా ఆలోచనలు, నా బుద్ధి అనుకోవడం

ఇవి అన్నీ లెవెల్స్.

నువ్వు అనుకుంటావు:

> “నేను వింటున్నాను, అర్థం చేసుకుంటున్నాను,

మహావాక్యాలు కూడా బాగా అర్థమవుతున్నాయి.”

అది నిజమే.

కానీ…

👉 నువ్వు ఇంకా బుద్ధి లెవెల్ దాటలేదు.

బుద్ధి పనిచేస్తున్నంత వరకూ

నువ్వు విన్నావు,

అర్థం చేసుకున్నావు,

కానీ మారలేదు.

అక్కడే మిధ్యాత్మ.

ప్రజ్ఞాత్మ అంటే ఏమిటి?

ప్రజ్ఞాత్మ అంటే—

👉 సాక్షిగా నిలబడటం.

అంటే:

శరీరాన్ని చూస్తున్న నేనెవరు?

ప్రాణాన్ని గమనిస్తున్న నేనెవరు?

ఆలోచనలను చూస్తున్న నేనెవరు?

ఇక్కడే ఒక పెద్ద మలుపు.

నువ్వు ఆలోచనలను చూస్తే,

నువ్వు ఆలోచనలు కాదు.

నువ్వు శరీరాన్ని గమనిస్తే,

నువ్వు శరీరం కాదు.

👉 ఈ నిలబడే స్థితిే ప్రజ్ఞాత్మ.

రజ్జు–సర్పం ఉదాహరణ సులభంగా

తాడు ఉంది.

నువ్వు పాముగా చూసావు.

భయపడిపోయావు.

ఇప్పుడు నిజం ఏమిటి?

తాడు తాడే

పాము నీ చూపులో మాత్రమే

తాడు పాముగా మారలేదు.

నువ్వే పాము లెవెల్‌కి పడిపోయావు.

అలాగే—

ప్రపంచం పరమాత్మే.

కానీ నువ్వు మిధ్యాత్మ లెవెల్‌లో చూసినప్పుడు

అది ప్రపంచంగా కనిపిస్తుంది.

నువ్వు ప్రజ్ఞాత్మ లెవెల్‌కి ఎదిగితే

👉 అదే ప్రపంచం పరమాత్మగా దర్శనం ఇస్తుంది.

ప్రపంచం మారలేదు.

నీ చూపు మారింది.

అసలు బాధ్యత ఎవరిది?

ఇది చాలా కీలకం అమ్మా.

👉 ప్రపంచం మారాల్సిన పని లేదు.

👉 పరమాత్మ మారాల్సిన పని లేదు.

👉 నువ్వే మారాలి.

అందుకే స్వామివారు అంటారు:

> “ప్రపంచాన్ని పరమాత్మగా చూడమని చెప్పడం కాదు,

నువ్వు ప్రజ్ఞాత్మగా మారమని చెబుతున్నాను.”

ఛాయ – బింబం విషయం సింపుల్‌గా

మనస్సులో కనిపిస్తున్న చైతన్యం

👉 ప్రతిబింబం (ఛాయ)

అది అసలైన చైతన్యం కాదు.

అసలైన చైతన్యం —

ఒక శరీరానికే కాదు

ఒక మనస్సుకే కాదు

అందరికీ ఒకటే

అదే ప్రజ్ఞానం – బ్రహ్మం.

మనస్సులో ప్రతిఫలించినదాన్ని

“నేనే ఆత్మ” అనుకుంటే

అది మిధ్యాత్మ.

ఆ ప్రతిబింబాన్ని గమనించే స్థితిలో నిలిస్తే

అది ప్రజ్ఞాత్మ.

ఎందుకు ఇన్ని విద్యలు పనికిరావు?

నువ్వు—

శాస్త్ర జ్ఞానం నేర్చుకోవచ్చు

సంగీతం, కళలు, కర్మలు చేయవచ్చు

పూజలు, యజ్ఞాలు చేయవచ్చు

ఇవి తప్పు కాదు.

కానీ…

👉 ఇవన్నీ లెవెల్ మార్చవు.

లెవెల్ మారితేనే అద్వైతం.

లెవెల్ మారకపోతే

అది విద్యాభాస మాత్రమే.

కర్త–కర్మ–కరణ త్రిపుటి

“నేను చేస్తున్నాను”

“ఈ సాధనలతో చేస్తున్నాను”

“ఈ ఫలితం కావాలి”

ఇవి ఉన్నాయంటే

👉 నువ్వు ఇంకా మిధ్యాత్మ లెవెల్‌లోనే ఉన్నావు.

అద్వైతంలో

ఈ త్రిపుటి కరుగుతుంది.

చివరి కీలకమైన మాట

స్వామివారు స్పష్టంగా చెబుతున్నారు:

👉 జీవన్ముక్తుడికి ఇది లక్షణం

👉 సాధకుడికి ఇది ప్రయత్నం

అంటే— నువ్వు ఇప్పుడే అలా అయిపోవాలని కాదు.

కానీ…

👉 ఆ దిశలో నిజాయితీగా ప్రయత్నం చేయాలి.

అత్యాశ వద్దు.

అత్యుత్సాహం వద్దు.

క్రమంగా, జాగ్రత్తగా.

చివరగా అమ్మా – సారాంశం

మిధ్యాత్మ = నేననే భావం శరీర–మనస్సులో ఇరుక్కోవడం

ప్రజ్ఞాత్మ = అన్నింటినీ గమనించే సాక్షిగా నిలబడటం

అద్వైతం = ప్రపంచం మారటం కాదు, నీ చూపు మారటం

నువ్వు ప్రజ్ఞాత్మగా మారితే

👉 ప్రపంచం నీకు పరమాత్మగా కనిపిస్తుంది.

మూడవ భాగం –

ప్రపంచం మూడు రకాలుగా కనిపిస్తుంది – నీ లెవెల్‌ను బట్టి

ముందుగా ఈ ఒక్క మాట గుర్తుంచుకో అమ్మా:

👉 ప్రపంచం మారదు.

మారేది నీ చూపు (దృష్టి).

ప్రపంచం ఒకటే.

కానీ అది మూడు రకాలుగా కనిపిస్తుంది.

1️⃣ లౌకికుడి చూపు – “ఇది నిజం”

మామూలు మనిషి దృష్టికి—

ఈ ప్రపంచం గట్టి నిజం

ఇది కాంక్రీట్

ఇది రియల్

ఇది తప్ప మరొకటి లేదు

ఇది గ్రామీణుడైనా సరే,

పెద్ద సైంటిస్ట్ అయినా సరే

👉 అందరూ లౌకికులే.

వాళ్ళ దృష్టిలో:

> “ప్రపంచమే నిజం, దేవుడు ఉన్నా ఉండకపోయినా.”

ఇది మొదటి లెవెల్.

2️⃣ సాధకుడి చూపు – “ఇది ఆభాస”

ఇప్పుడు ఒకడు వస్తాడు—

వింటాడు

ఆలోచిస్తాడు

సాధన చేస్తాడు

అతడు ఇంకా సిద్ధుడు కాదు.

కానీ లౌకికుడూ కాదు.

👉 ఇతనికి ముముక్షువు / జిజ్ఞాసువు అంటారు.

ఈ లెవెల్‌లో ఏమవుతుంది?

ప్రపంచం ఇంకా కనిపిస్తుంది.

కానీ…

> “ఇది అంతా శాశ్వతం కాదు.

ఇది ఆభాసం.”

అంటే—

ప్రపంచం ఉంది

కానీ ఇది పరమ సత్యం కాదు

ఇది రెండవ లెవెల్.

3️⃣ సిద్ధుడి చూపు – “ఇది విభూతి”

ఇప్పుడు అసలు విషయం.

ఒకడు పూర్తిగా మారిపోయాడు.

తాను అద్వైతమే అయిపోయాడు.

అతని దృష్టిలో—

👉 ఈ ప్రపంచం విభూతి.

విభూతి అంటే ఏమిటి?

ఇది అబద్ధం కాదు

ఇది ఆభాసం కూడా కాదు

ఇది పరమాత్మ స్వరూపమే

భగవద్గీతలో కృష్ణుడు ఏమంటాడు?

> “ఇదంతా నా విభూతి.”

హిమాలయమైనా

గంగైనా

చిన్న గడ్డి పూవైనా

👉 అన్నీ పరమాత్మే – వేరుగా లేవు.

ఇది మూడవ లెవెల్.

భయం ఎందుకు వస్తుంది?

ఇక్కడ చాలా కీలకమైన విషయం.

అర్జునుడు విశ్వరూపం చూసి భయపడతాడు.

ఎందుకు?

👉 ఎందుకంటే ఆ దివ్య దృష్టి తనది కాదు.

కృష్ణుడు ఇచ్చినది.

ఇచ్చిన దృష్టి ఎప్పుడైనా పోతుంది.

పోయేదే అయితే భయం వస్తుంది.

మన పరిస్థితి కూడా అదే.

మన దగ్గర—

దివ్య దృష్టి ఉంది

కానీ అది మనదని గుర్తించలేదు

అందుకే—

పుట్టుక భయం

మరణ భయం

లోక భయం

అసలు దివ్య దృష్టి ఏమిటి?

దివ్య దృష్టి అంటే—

👉 ప్రపంచాన్ని పరమాత్మగా చూడగల శక్తి.

ఇది కొత్తగా ఇవ్వాల్సింది కాదు.

👉 నీలోనే ఉంది.

కానీ ఉపాధులు కప్పేశాయి.

శరీరం

ప్రాణం

మనస్సు

బుద్ధి

ఇవన్నీ మధ్యలో వచ్చి

నీ అసలైన దృష్టిని కప్పేశాయి.

అనుభవం అంటే ఏమిటి?

ఇది చాలా గట్టిగా చెప్పాలి అమ్మా.

👉 బాహ్యంగా ఉన్నది అనుభవం కాదు.

మనసులోకి వచ్చినదే అనుభవం.

హిమాలయాన్ని చూశావు అనుకో—

నీ మనసులోకి వచ్చిన భావమే అనుభవం.

అసలు హిమాలయం నీ మనసులోకి రాదు.

దాని రూపం మాత్రమే వస్తుంది.

అయితే ఆనందం ఎక్కడినుంచి వచ్చింది?

👉 నీలోనుంచి.

నువ్వే ఆనందం.

నువ్వే అనుభవం.

నువ్వే పరమాత్మ.

విద్యానందం అంటే ఏమిటి?

ఇప్పుడు అసలు క్లైమాక్స్.

విషయానందం అంటే—

వస్తువుల వల్ల వచ్చే ఆనందం

అది తాత్కాలికం

విద్యానందం అంటే—

👉 నిన్ను నువ్వు తెలుసుకున్న ఆనందం

ఇది—

పోదు

తగ్గదు

భయముండదు

ఈ ఆనందం—

👉 నీ బుద్ధిలోనే ఉంది.

కానీ దృష్టి మారాలి.

విషయంగా చూస్తే → విషయాకార వృత్తి

ఆత్మగా చూస్తే → ఆత్మాకార వృత్తి

రెండూ వృత్తులే.

కానీ దృష్టి తేడా.

చివరి సారాంశం (మూడవ భాగం)

ప్రపంచం ఒకటే

కానీ చూపు మూడు లెవెల్స్

వాస్తవం

ఆభాసం

విభూతి

దివ్య దృష్టి నీలోనే ఉంది

భయం దృష్టి పరిమితి వల్లే

అనుభవం ఎప్పుడూ లోపలే జరుగుతుంది

బ్రహ్మానందం వినేది కాదు – చూడాల్సింది

👉 శృణ్వతః కాదు, పశ్యతః.

నాలుగో భాగం –

జీవాత్మ నుండి పరమాత్మ వరకు ప్రయాణమే జీవితం

ముందుగా ఒక మాట స్పష్టంగా చెప్పాలి అమ్మా:

👉 ఇది కష్టం కాదు.

కానీ సూక్ష్మం.

గట్టిగా పట్టుకుంటే తప్పుతుంది.

సున్నితంగా చూసితే వెంటనే అర్థమవుతుంది.

అసలు రహస్యం ఏంటి?

👉 మైండ్ అంతా స్పిరిట్.

స్పిరిట్ అంతా నేనే (Self).

బయట కనిపిస్తున్నది వేరే కాదు.

నీ జ్ఞానం బయటికి విస్తరించిన రూపమే.

శ్రీచక్రంలోలా—

మధ్యలో బిందువు

అదే విస్తరించి చక్రం

బిందువు + చక్రం = రెండు కావు

👉 ఒకటే

అలాగే—

లోపల ఉన్న జ్ఞానం

బయట కనిపించే ప్రపంచం

రెండూ వేరు కావు.

హిమాలయం, సముద్రం ఎందుకు భయపెడుతున్నాయి?

నువ్వు భయపడుతున్నావంటే కారణం ఇది:

👉 నువ్వు విశేష జ్ఞానం లెవెల్‌లో ఉన్నావు.

విశేష జ్ఞానం అంటే—

ఇది పెద్దది

అది చిన్నది

ఇది భయంకరం

అది ప్రమాదం

ఈ లెవెల్‌లో:

హిమాలయం పెద్దదిగా కనిపిస్తుంది

పసిఫిక్ భయంకరంగా కనిపిస్తుంది

బ్లాక్ హోల్ మరణంలా కనిపిస్తుంది

👉 ఎందుకంటే విశేషం చచ్చిపోతుంది.

అందుకే మరణ భయం.

భయం ఎప్పుడు పోతుంది?

👉 నువ్వు సామాన్య జ్ఞానం అవ్వగానే.

సామాన్య జ్ఞానం అంటే—

అంతా ఒకటే

అంతా చైతన్యమే

అంతా నేనే

అప్పుడు:

హిమాలయం లేదు

సముద్రం లేదు

భయం లేదు

👉 ఆకాశానికి భయం ఉండదు.

మేఘానికి మాత్రమే భయం ఉంటుంది.

నువ్వు ఇప్పుడు మేఘంలా ఉన్నావు.

ఆకాశంగా మారితే భయం పోతుంది.

భయం ఎవరికుంటుంది?

సాకారానికి భయం ఉంటుంది

నిరాకారానికి భయం ఉండదు

శరీరం భయపడుతుంది

ఆత్మ భయపడదు

పంచకోశాలతో ఐక్యమైతే భయం

చిదాకాశంగా ఉంటే భయం లేదు

👉 ఇదే మిధ్యాత్మ – ప్రత్యగాత్మ తేడా

సిద్ధాంతం ఆనందం ఇస్తుంది… కానీ చాలదు

సిద్ధాంతం వింటే—

బాగా అనిపిస్తుంది

ఆనందంగా ఉంటుంది

కానీ అది అనుభవం కాదు.

అందుకే స్వామివారు అంటారు:

👉 “సిద్ధాంతాన్ని దృష్టాంతం చేసుకోండి”

అంటే—

విన్నదాన్ని జీవించాలి

తెలిసినదాన్ని అవ్వాలి

అప్పుడే అద్వైతానందం పూర్తి.

అంతిమ అస్త్రం – బుద్ధి వృత్తి

ఒక గొప్ప ధైర్యం ఉంది అమ్మా:

👉 నీ బుద్ధి నీ దగ్గరే ఉంది.

ఆలోచనలు పనికిరాని 99 ఉంటాయి.

కానీ ఒక్కటి ప్రాణం లాంటిది.

👉 అదే బ్రహ్మాకార వృత్తి.

> “నేనే బ్రహ్మం

అంతా బ్రహ్మమే”

ఇది బుద్ధిలో నిలబడితే— భయం క్రమంగా కరిగిపోతుంది.

మహాపురుషుల నాలుగు లక్షణాలు

(మనకు లక్షణాలు కాదు – ప్రయత్నాలు)

1️⃣ దుఃఖాభావం

కష్టం వచ్చినా

ముఖంలో తేడా లేదు

రాముడిని చూడండి— అభిషేకం రద్దయినా

అరణ్యవాసం వచ్చినా

ముఖం ఒకటే

👉 ఇది సిద్ధుడికి లక్షణం

మనకు సాధన

2️⃣ కామాప్తి

కోరికలు లేవు

లేకపోవడం వల్ల కాదు

👉 అన్నీ సిద్ధమై ఉన్నాయనే భావం వల్ల

పూర్ణత్వం వచ్చినవాడికి

తాపత్రయం ఉండదు

3️⃣ కృతకృత్యత

“ఇంకా చేయాల్సింది ఏమీ లేదు”

ఇది అలసత్వం కాదు

👉 పరిపూర్ణత

కర్మ బంధం ఇక్కడే కరుగుతుంది

4️⃣ ప్రాప్తప్రాప్యత

పొందవలసింది – పొందినది

రెండూ నేనే

ఇక్కడ—

కర్మ లేదు

జ్ఞానం లేదు

ద్వైతం లేదు

అద్వైతం కూడా ఆలోచన కాదు

👉 స్వాభావిక స్థితి

అసలు ఆత్మానుభవం అంటే?

స్వామివారి మాటల్లో:

> “సకల దుఃఖ వినిర్ముక్త

ఏక చైతన్యాత్మకః అహం”

అంటే—

మనసుకి దుఃఖం లేదు

జీవులు వేరుగా లేవు

జగత్తు వేరుగా లేదు

“నేనే అంతా” అన్న అనుభవం

👉 ఇది వాదం కాదు

👉 ఇది అనుభవం

చివరి మాట అమ్మా 🌸

అద్వైతం కొత్తగా సంపాదించేది కాదు

నువ్వు ఎప్పుడో అది

మర్చిపోయావు అంతే

గురువులు

శాస్త్రాలు

ఉదాహరణలు

👉 జ్ఞాపకం చేయడానికి మాత్రమే

నువ్వు మేఘం కాదు

నువ్వు ఆకాశం

నువ్వు భయపడుతున్నావంటే

నువ్వు ఇంకా విస్తరించాలి

ఓం శాంతి శాంతి శాంతిః 🙏