క్షణికవాద ఖండనలో ప్రకాశించిన అద్వైత సత్యం-బ్రహ్మ సూత్రాలు
మొదటి భాగం — విస్తృత సారాంశం (బౌద్ధ క్షణికత్వవాదంపై అద్వైత ఖండన) ఈ భాగంలో భగవత్పాదులు బౌద్ధుల క్షణికత్వ సిద్ధాంతాన్ని అత్యంత లోతుగా పరిశీలిస్తూ, దాని మూల బలహీనతను బయటపెడతారు. బౌద్ధుల వాదం ప్రకారం బాహ్య ప్రపంచం క్షణికం, ఆంతర భావప్రపంచం కూడా క్షణికం. క్షణికం అంటే — ఒక క్షణంలో ఉన్నది, మరుక్షణంలో అదే రూపంలో ఉండదు. ప్రపంచం నిలిచివున్నట్టు కనిపించినా, వాస్తవంగా ప్రతి క్షణం మారిపోతూ ఉంటుందని వారు చెబుతారు. ఈ మార్పుకు కారణంగా వారు కాలాన్ని చూపిస్తారు. కాలం ఒక మహావేగంతో పరిగెత్తే శక్తి. అందుకే కాలానికి అశ్వం (గుర్రం) ఉపమానం ఇస్తారు — ఆశు గచ్ఛతి ఇతి అశ్వః — వేగంగా వెళ్లేదే అశ్వం. అశ్వమేధ యాగం అనేది గుర్రాన్ని చంపడం కాదు; కాలాన్ని మేధనం చేయడం, అంటే కాల ప్రభావాన్ని అధిగమించడమే అసలైన అర్థం. కాలం బాహ్య ప్రపంచాన్ని కదిలిస్తే, అదే కాలం శరీరంలోకి వచ్చినప్పుడు మనస్సుగా మారుతుంది. అందువల్ల బౌద్ధుల దృష్టిలో బాహ్య మార్పు = కాలం ఆంతర మార్పు = మనస్సు ఈ విధంగా ప్రపంచం, భావాలు, ఆలోచనలు — అన్నీ నిరంతరం మారిపోతున్నాయని వారు తర్కిస్తారు. ఇంతవరకు చూసినప్పుడు బౌద్ధ వాదం సహేతుకంగా, గమనించదగ్గదిగా కనిపిస్తుంది. ...