"జ్ఞానం నిలవాలంటే — వైరాగ్యము ఉపరతితో కలవాలి"
జ్ఞానం (బోధ) — శ్రవణం, మననం ద్వారా సిధ్ధం అవుతుంది; కానీ అది థియరీ కాదు — అది జీవితం లో ప్రాక్టికల్గా నిలబడాలి. వైరాగ్యము (విరక్తి) మరియు ఉపరతి/ఉపరతీ (withdrawal/renunciation or regulated withdrawal) లేకుంటే జ్ఞానం అప్లై కాలేదు — ఆ సమగ్ర త్రయం తప్పక ఉండాలి. సాక్షి స్థానాన్ని కట్టుకోవడం — పని జరుగుతూనే, ఆలోచనలు వస్తుండగా కూడా మీరు సాక్షిగా ఉండటమే నిజమైన సాధన (కర్మలో కూడా సమాధి). కథలు (పురాణాలు, ఇతిహాసాలు) చాలా విలువైన ఉపమాలు/దృష్టాంతాలు — కాని కథను కథుగా వదిలి దాని తాత్పర్యాన్ని పట్టుకోలేదంటే, మీరు కథలలో చిక్కిపోతారు. వేదవ్యాసుడు కథల ద్వారా తత్వాన్ని చూపిస్తాడు — కథలో నానుకున్న వాడి ఊహకు తిరిగిపోవద్దు. 2) ముఖ్యమైన పాయింట్లు (సంక్షేపంగా — పరామర్శలు తో) A. సమ్యక్ విచారః — సరైన విచారణ కావాలి మనలో ఉన్న ఆశెచ్ఛలు, కోరికలు, ముడతలు (గ్రంథులు/ముళ్లు) అవి ఏమిటి, ఎక్కడ ఉన్నాయి అన్నదాన్ని డయాగ్నోస్ చేయాలి. ఆలోచనల్ని ఒబ్జెక్టైఫై చేసి చూడండి — “ఇది నా ఆలోచన/కోరిక” అని విడదీసి చూడగలగడం — ఇదే వివేకం. విచారణ లేకపోతే ఆ కోరికలు మళ్ళీ మళ్ళీ జారిపోతాయి; ఆ కారణంగానే అనర్థక శ్రవణం మాత్రమే మీకు సంపూర్ణ ఫలిత...