“మోక్షం — కొత్తది కాదు, మన స్వరూపమే”-బృహదారణ్యకోపనిషత్తు

మోక్షం, ఆత్మజ్ఞానం మరియు సాధన 

మోక్షం కొత్త వస్తువుగా కాదు — అది మన అసలు స్వరూపం (ఆత్మ).

మనకు బంధం ఎందుకు? అబద్ధమైన జ్ఞానం (అవిద్య) వల్లే — అభిలాషలు, కోరికలు  మనలను బంధిస్తాయి.

అవిద్య తొలగితేనే బంధం పోతుంది; మోక్షం ప్రకాశిస్తుంది.

మోక్ష పొందడానికి చేసే పని వాక్యాలలో: శ్రవణం → మననం → నిధిధ్యాసనం. ఆచరణలో మనస్సు శుద్ధి కావాలి.

బ్రాహ్మణం చిన్నగా చెప్పినది; మంత్రం అదే విషయాన్ని పెద్దగా వివరించినది. ఇద్దింటి ఉద్దేశ్యం ఒకటే.

సాధన కొత్తది సృష్టించదు — ఉన్న దాన్ని గుర్తించి ప్రకటిస్తుంది. అందుకే ప్రయత్నం అవసరం: గుర్తింపు కలిగించడానికి.

సాధన మనస్సు అంతర్గతంలో జరుగుతుంది (బయటి విగ్రహాలు, పూజలు మాత్రమే సరిపోదు).

ఏకంగా కోరికలు, వ్రతాలు, యజ్ఞాలు తప్పు కాదు — అవి అర్థం లేకుండా పడితే బంధమే పెరుగుతుంది; కావాలి అంటే అర్ధం చేసుకుని వదిలేయాలి.

జీవన్ముక్తుడు అంటే: శరీరంతో ఉన్నప్పటికీ తనను ఆత్మగా తెలుసుకుని బంధాన్ని అనుబంధంగా భావించకపోవడం.

జ్ఞానం ఒకసారి వచ్చు కానీ అది నిలబెట్టుకోడానికి సాధన అవసరం; అవసరమైతే సన్యాసం లేదా స్థిర ఆచరణ అవసరమే.

సంగ్రహంగా: అవిద్యను తీయండి → మీ అసలు ఆత్మని గుర్తించండి → ఆ గుర్తింపే మోక్షం.


కామెంట్‌లు

ఈ బ్లాగ్ నుండి ప్రసిద్ధ పోస్ట్‌లు

🕉 వేదాంత పంచదశి — 2వ అధ్యాయం : మాయావివేకం (పంచభూత వివేకం)

శివరాత్రి సందర్భంగా శ్రీ వైయస్సార్ ప్రసంగం

శ్రీకృష్ణుడు గోపికల వస్త్రాపహరణం -అద్వైత తత్త్వం